عرضكرد به خدا سوگند اعرابى كه دم از تشيع ميزنند زيادند فرمود مردم ناگزيرند از اينكه آزمايش گردند و ممتاز شوند و غربال گردند و از غربال جمع زيادى بيرون روند « 1 » . و آن حضرت امورى را ذكر فرموده كه باعث شود آنها از فرقه ناجيه ( شيعه ) خارج شوند يا به جهت كارهاى زشت خود دنيا و آخرت نابود شوند . اوّل : جدا شدن افراد ثابت از غير ثابت در مصباح گويد مزته ميزا از باب اجوف يائى يعنى آن شىء را از اشياء ديگر تفكيك و جدا ساختم و تشديد باب تفعيل ، براى مبالغه است ، و اين جدا شدن افراد در مورد شبهه است يعنى به يكديگر اشتباه مىشود چنانچه ميفرمايد : تا آنكه خدا پليد را از پاكيزه جدا سازد « 2 » و نيز در مورد افراد آميخته به يكديگر است مثل اين آيه شريفه : اى بدكاران امروز شما از صف نيكوان جدا شويد « 3 » و تمييز الشيء يعنى جدا شدن آن چيز از چيزهاى ديگر . دوّم : تبديل يعنى تغيير حال آنها باينكه حالشان پست‌تر شود يا خود آنها باقوام ديگرى تبديل شوند كه مثل آنها نباشند ، چنانچه خداوند ميفرمايد : و اگر شما روى ( از دين حق ) بگردانيد خدا قومى غير از شما كه مانند شما نيستند بجاى شما پديد آورد « 4 » . سوّم : تمحيص يعنى امتحان و آزمايش و پاك ساختن ، گويند محّصت الذّهب بالنّار وقتى طلا را از آنچه با او مخلوط شده پاك سازى . چهارم : سنون يعنى قحطى و خشگسالى خداوند متعال ميفرمايد : و

--> ( 1 ) غيبة نعمانى باب تمحيص ص 111 . ( 2 ) سورهء انفال آيه 37 . ( 3 ) سورهء يس آيه 59 . ( 4 ) سورهء محمد آيه 38 .